حاج علی‌اکبر روشنفکر

حاج علی‌اکبر روشنفکر در تاریخ ۱ آذر ۱۳۳۰ در شهر بااصالت و تاریخی نیشابور، در خانواده‌ای ساده، زلال و زحمتکش، به عنوان فرزند ارشد رمضانعلی و زبیده دیده به جهان گشود.

از همان سال‌های کودکی، طعم تلاش، زحمت و مسئولیت را چشید و با دستان کوچک اما ایمانی راسخ، قدم در مسیر پرپیچ‌وخم کار و زندگی نهاد. دوران نوجوانی‌اش را در شهرهای تهران و گرگان و در حرفه‌ی لاستیک‌فروشی به عنوان شاگرد سپری کرد؛ سال‌هایی دشوار و آموزنده که جوهره‌ی صبر، سخت‌کوشی، مردانگی و عشق راستین به کسب روزی حلال را در تار و پود وجودش ریشه‌دار و جاودانه ساخت.

در ۱۹ سالگی، در یکی از زیباترین و خاطره‌انگیزترین فصل‌های زندگی، با فاطمه‌زهرا، خواهر دوست صمیمی‌اش اکبر، آشنا شد و این آشنایی صادقانه به عشقی عمیق، وفادارانه و پیوندی سرشار از برکت انجامید. حاصل این پیوند عاشقانه، تولد ۹ فرزند نیک‌نام به نام‌های مسعود، مجید، سپیده، نسرین، ندا، مهدی، نغمه، سعیده و ابوالفضل بود. هرچند دست تقدیر روزگار، دو امانت عزیزشان، مجید و نغمه را در دوران کودکی به سوی فردوس برین پرواز داد، اما یاد و عطر حضور پاک آن دو همواره در زوایای قلب خانواده زنده و گرامی ماند.

حاج علی‌اکبر روشنفکر در طول عمر پربارش، شخصیتی کم‌نظیر، خستگی‌ناپذیر، مسئولیت‌پذیر و دلسوز بود که بخش بزرگی از حیات گرانمایه‌اش را در راه خدمت به همکاران، گره‌گشایی از کار مردم و اهل حرفه وقف نمود. او حدود ۴۰ سال با شایستگی تمام به عنوان رئیس اتحادیه لاستیک‌فروشان، آپاراتی‌ها، تعویض‌روغنی‌ها و کارواش‌های نیشابور خدمت کرد و در طول این چهار دهه، همواره سنگ‌صبور، تکیه‌گاه امین و منشأ خدمات، اصلاحات و تلاش‌های فراوانی برای جامعه صنفی خود بود.

در سال ۱۳۷۷، توفیق طواف گرد کعبه معظمه و ادای فریضه حج واجب نصیبش شد؛ سفری سراسر معنویت و نور که جان پاکش را جلا بخشید و بی‌شک یکی از درخشان‌ترین و ماندگارترین برگ‌های کارنامه زندگی او را رقم زد.

سرانجام پس از سال‌ها جهاد خستگی‌ناپذیر، رنج، عشق، پدری مهربان و عمری با شرافت و مردم‌داری، در تاریخ ۳ شهریور ۱۴۰۵ و پس از دوره‌ای صبوری در برابر بیماری، در کهن‌دیار نیشابور چشم از جهان فانی فروبست و در خاک پاک همان دیار به آرامش ابدی سپرده شد.